Dziurki w uszach – nazwy przekłuć i rodzaje kolczyków

Najpopularniejsze dziurki w uszach to Lobe, Tragus, Helix, Daith, Rook, Conch i Industrial, a do świeżego przekłucia najlepiej wybrać tytan G23 zgodny z normą ASTM F136. Każde miejsce ma inną anatomię, biżuterię i czas gojenia. Sprawdź, gdzie znajdują się poszczególne przekłucia i który kolczyk pasuje do wybranej części ucha.

Jakie są nazwy przekłuć ucha?

Terminologia piercingu odnosi się przede wszystkim do położenia dziurki na małżowinie usznej. Płatek ucha jest miękki, natomiast większość pozostałych miejsc obejmuje chrząstkę, dlatego gojenie trwa tam dłużej. Nazwa może opisywać także sposób połączenia dwóch kanałów, jak w przypadku Industrial lub Orbital.

Nie każda anatomia pozwala wykonać dowolne przekłucie. Rook, Daith czy Industrial wymagają odpowiednio ukształtowanych fałd chrząstki, a ocenę przeprowadza się przed zabiegiem – na konkretnym uchu, nie na zdjęciu z katalogu.

Gdzie znajduje się każda dziurka?

Położenie przekłucia decyduje o wyglądzie kompozycji i rodzaju biżuterii. Poniższe nazwy obejmują zarówno klasyczne miejsca, jak i bardziej wymagające przekłucia chrząstki.

Lobe i Stacked Lobe

Lobe znajduje się w płatku ucha, czyli w jego miękkiej części pozbawionej chrząstki. To najczęściej wybierane przekłucie i zwykle najmniej bolesne. Wariant Upper Lobe leży wyżej, a Stacked Lobe tworzy pionowy lub ukośny układ kilku dziurek.

Do płatka pasują sztyfty, labrety, kółka oraz kolczyki wiszące. Labret o długości 6–8 mm sprawdza się przy świeżym przekłuciu, natomiast po wygojeniu można sięgać po większe ozdoby. Przy kilku dziurkach dobrze wyglądają odstępy 5–7 mm.

Tragus i Anti-Tragus

Tragus przechodzi przez niewielką chrząstkę osłaniającą wejście do kanału słuchowego. Najczęściej zakłada się tam labret z płaskim dyskiem albo małą kulką. Po wygojeniu można rozważyć kółko, podkówkę lub ozdobną końcówkę.

Anti-Tragus leży po przeciwnej stronie, tuż nad płatkiem ucha. Oba miejsca mogą być podatne na powstawanie ziarniny, szczególnie gdy kolczyk jest uciskany przez słuchawki, telefon lub włosy.

Helix i Forward Helix

Helix wykonuje się wzdłuż górnej krawędzi ucha, na naturalnym zagięciu chrząstki. Pojedynczy labret tworzy dyskretny akcent, a dwa lub trzy przekłucia pozwalają zbudować spójną ścieżkę biżuterii. Forward Helix znajduje się bliżej twarzy, przy nasadzie obrąbka.

W tych miejscach stosuje się głównie labrety, małe kółka, podkówki i delikatne sztangi. Przy świeżym kanale dłuższy trzpień zostawia zapas na obrzęk, a po kilku tygodniach można wymienić go na krótszy – decyzję podejmuje osoba wykonująca przekłucie.

Daith, Rook i Conch

Daith znajduje się w wewnętrznej fałdzie chrząstki, nad kanałem słuchowym. Najczęściej zdobi go kółko lub clicker, którego zawias ułatwia wymianę biżuterii. Rook leży wyżej i przechodzi przez pionową fałdę chrząstki, dlatego zwykle wymaga zakrzywionej sztangi.

Conch umieszcza się w centralnej, wklęsłej części małżowiny. W świeżym kanale najczęściej pozostaje labret, a po zagojeniu można założyć większe kółko obejmujące zewnętrzną krawędź ucha. Wariant Outer Conch znajduje się bardziej na zewnątrz, między czółenkiem a dołem trójkątnym.

Jakie kolczyki pasują do poszczególnych przekłuć?

Rodzaj biżuterii powinien wynikać z budowy miejsca, grubości chrząstki i etapu gojenia. Ten sam kolczyk nie pasuje do każdego kanału. Liczy się także średnica kółka, długość trzpienia oraz grubość pręta, określana często jako gauge.

• labret – prosty trzpień z płaskim dyskiem, przeznaczony między innymi do Lobe, Tragus, Helix, Flat i Conch,
• sztanga – długa lub krótka forma używana przy Industrial oraz wybranych przekłuciach chrząstki,
• banan – lekko wygięty kolczyk pasujący do Rook i niektórych przekłuć powierzchniowych,
• kółko lub clicker – biżuteria często wybierana do Daith, Conch, Orbital i wygojonego Helix.

Orbital nie oznacza konkretnego punktu na uchu. To sposób połączenia dwóch osobnych przekłuć jednym kółkiem. Industrial również łączy dwa kanały, ale używa długiej sztangi, dlatego ustawienie obu punktów musi odpowiadać kątowi ucha.

Z jakiego materiału wybrać pierwszy kolczyk?

Do świeżego kanału najlepiej użyć tytanu G23 spełniającego normę ASTM F136. Materiał nie zawiera niklu i ogranicza ryzyko reakcji alergicznej. Trzpień powinien mieć gwint wewnętrzny albo konstrukcję bezgwintową, aby podczas zakładania nie drażnił tkanki.

Stal chirurgiczna 316L zawiera nikiel, więc nadaje się dopiero do zagojonych przekłuć u osób bez uczulenia. Złoto 14-karatowe lub 18-karatowe powinno być lite, nie platerowane. Złoto 24-karatowe jest zbyt miękkie do codziennego noszenia. Tworzywa PTFE i Bioplast mogą sprawdzić się przy alergii na metale lub w miejscach narażonych na nacisk.

Świeże przekłucie wymaga biżuterii z tytanu implantacyjnego ASTM F136, znanego także jako G23. Stal z niklem i złoto platerowane nie są dobrym wyborem na początkowy etap gojenia.

Ile goi się dziurka w uchu?

Płatek zwykle regeneruje się w ciągu 1,5–2 miesięcy, choć niektóre źródła podają 6–8 tygodni przy prawidłowej pielęgnacji. Chrząstka potrzebuje od 3 do 12 miesięcy. Industrial należy do najbardziej wymagających, ponieważ obejmuje dwa punkty i goi się około 6–9 miesięcy.

Brak bólu nie oznacza pełnego zamknięcia kanału od środka. Tkanka odbudowuje się stopniowo, dlatego zbyt szybka wymiana ozdoby może spowodować obrzęk, podrażnienie albo ziarninę.

Przy pielęgnacji świeżej dziurki stosuj proste zasady:

• myj ręce przed każdym kontaktem z kolczykiem,
• przemywaj miejsce solą fizjologiczną dwa razy dziennie,
• nie przekręcaj biżuterii i nie zdejmuj jej na noc,
• przez pierwsze tygodnie unikaj basenu, jeziora, morza, sauny i solarium,
• śpij na przeciwnym boku, zwłaszcza po przekłuciu chrząstki,
• skonsultuj utrzymujący się ból, silny obrzęk lub gęstą wydzielinę.